|
|
|
|
الا ای شهر آشنا صدایم کن!
صدایم کن! بخوانم! ناله ای سر ده!
خرابم کن! بشکنم! سکوتم ساز!
ولی دور کن غریبی را ز من......
الا ای شهر آشنا..........
نوروز خوبی داشته باشین.
|
|
|
|
| |
|
آیا؟!
|
|
|
شعر گفتن هدیه دادن از تو خواندن و نوشتن
هیچ یک بهانه نیست!
بهانه این منم که در میان چهره های کودکی
می خوانمت ....
...جستجویت می کنم.....
اکنون!
اینجا!
که ایستاده ام و منتظر تا بیایی.....
شاید......
|
|
|
|
| |
