ماه رمضون رو به خاطر تک زنگ هایی که دم اذان صبح با دوستام می زنیم و از هم یاد می کنیم، دوست دارم. دوستایی که 4 سال سحر و افطارمون رو با هم می گذروندیم!!
ماه رمضون رو به خاطر گشنگی دم افطارش وقتی که اینقدر گشنته و حتی یخچال ساید بای ساید ال جی که از توش درخت سیب در میاد و پر از چیزهای خوش مزه است کاری از دستش بر نمیاد و نمی تونه بهت کمکی بکنه، دوست دارم!!!
ماه رمضون رو به خاطر جمع شدن همه اعضای خونه در یک مکان و یه زمان معین ، نه واسه سال تحویل، بلکه برای یک ماه، اونم هر روز!! دوست دارم!!
ماه رمضون رو بخاطر کارایی که نمی تونم بکنم و می خوام که بکنم و هی با خودم می جنگم و آخرشم نمی کنم از ترس اینکه روزه ام باطل شه و همه گشنگی هایی که کشیدم حروم شه، دوست دارم!!!
ماه رمضون رو به خاطر کوچه هایی که عاشق می گرده بین جمعیت و از خوشحالی بقیه قند تو دلش آب می شه، دوست دارم!!
ماه رمضون رو به خاطر عذاب وجدانی که از زیادی خوابیدن می گیردت(مثل شب های امتحان!!)، دوست دارم!!!
ماه رمضون رو به خاطر آبی که صدا سیما می گیره به تلویزیون و هیشکی نگاه نمی کنه و به جاش می شینن دو کلمه با هم حرف می زنن، دوست دارم!!!
ماه رمضون رو به خاطر منافاتی که با درس خوندن داره، دوست دارم!!!
دوست دارم!!!
هووووووووووووووومممممممممممم.......!!!(بخوانید دل تنگی برای همه خاطره های ماه رمضون!!!)
